حق بدهیم !یک وقت هایی آدم ها حوصله ی خودشان را هم ندارند .نباید توقعی داشت ،وگرنه دیوارِ حرمت ها فرو می ریزد ...کاری به کارِ بی حوصلگیِ آدم ها نداشته باشیم ،بابتِ حالِ بدشان توضیح نخواهیم ...هر آدمی حق دارد گاهی از قوی بودن انصراف دهد و خلوتی بی واسطه بخواهد ،جایی که خبری از هیاهویِ هیچ کس نباشد ،جایی که در سکوت و تنهایی بنشیند و خودش را پیدا کند !صبرِ آدم ها که لبریز شد ؛نسبت به همه چیز ، بی حس می شوند ،دنبالِ غارِ ساکتِ تنهاییِشان می گردند ...آدم است دیگر !یک وقت هایی کم می آورد ...کم آوردنِ آدم ها را جدی بگیریم ،درک کنیم ،دورتر بایستیم ،گاهی همین به حالِ خود رها کردن ؛همین سکوت و حق دادن ؛بهترین حالتِ دوست داشتن است ...#نرگس_صرافیان_طوفان

همیشه شخصیت و سرنوشت امیر عباس هویدا با اون کت شلوار شیک و گل ارکیده ی روی کت و پیپ کشیدن های خاصش برام خیلی خیلی جالب بود... یکی از بهترین کتاب هایی که در مورد هویدا خوندم کتاب معمای هویدا از دکتر عباس میلانی می باشد... که از یک زاویه ی جالبی نوشته شده و قطعا تو این روزهای تعطیل و برفی اگر حالش و داری با نشستن روی صندلی متحرک کنار شوفاژ یا بخاری یا شومینه لب پنجره و با دیدن بارش برف و تماشای منظره قشنگ و و خواندن این کتاب کیفش و ببر به جون من دعا کن

من از دینی که زن رو اسیر مرد میکنه متنفرم

دیروز وقتی داشتم از پله های اداره پایین میرفتم یهووو یه بنده خدایی که جلو تر از من داشت راه میرفت مثل هندونه خورد زمین و صدای وحشتناکی تو راه رو پیچید... ولی عکس العملش اینقدر جالب بود که من نیم ساعت میخندیدم دقیقا شبیه این گیف بی خیال طور

شاه پناهم بده،خسته راه آمدم،آه نگاهم مکن،غرق گناه آمدمدلم زیارت میخواد ،حیف که بهونه ها نمیزارن***برای اولین بار سالگرد فوت پدرم رو فراموش کردم

من به او گفتم اگر فلانی رییس بشه بلاهای مختلفی سرت میاره... حتی نحوه ی اذییت کردن ها و تخریب ها رو گوشزد نمودم... متاسفانه او فقط گوش داد و بعد به یکی از رفیقام گفت فلانی یعنی رییس آدم خوبیه... ولی رفیقت یعنی من آدم حسود و دروغگویی...از اون ماجرا دقیقا ۶ ماهه گذشت... فلانی رییس شد و تمام بلاهایی که بنده جز به جز برای او ترسیم کرده بودم سرش اومده...میدونی مسئله چیه؟ نمیفهمم بعد اثبات قضییه و محقق شدن گقته های من چرا او با من قهره ؟من بخاطر دلسوزی که نسبت به او داشتم خودم و پیش رییس و عده ایی معلوم الحال خراب کردم... او هم تمام بلاها رو لمس کرده...این قهر رو اصلا و ابدا درک نمیکنم...به راستی جز کور و کر و لال و حماقت چی میشه به او گفت!؟معرفی کتاب :شاید تو هم یه روزی احمق شدی! (البته بلانسبت)